Eene Iesenbahnfohrt vun Bargen/Celle no Fambossel (Jürgen Seegers)
Vun 1938 bet 1946 hebbt wi in Hasselhorst bi Bargen wahnt. Miene Oma lev in Fambossel. Un wenn wi er besöken wullen, güng dat blots mit’n Fohrrad övern Platz oder mit de Iesenbahn. Bargen liggt an de Streck vun Celle no Soltau.
In de veertiger Johrn is solk een Iesenbahnfohrt för mi wat ganz Besünneres ween. Dat güng al los bi`n Fohrkortenkoop. De geev`t an` Schalter vun een Kerl in Uniform. De Koorten för mi un mienen lütten Broder hett he dörchsneeden. Mutter müss för us blot den halven Pries betohlen.
Up`n Bahnhoff wöör`n noch mehr Mannslüud in Uniform to sehn. Upfallen is de mit de rode Mütz – de Schaffner. He harr de Upsicht an`n Bahnstieg. To de Tiet hebb ik mienen ersten Beroopswunsch hat, ik woll Schaffner weern.
Un denn keem de Tog mit veel Damp ut Richt Celle an. Un de Damp harr so`n sünnerlichen Röök. Wenn ik Glück harr, hebbt wi eenen Finsterplatz kreegen, denn kunn ik noch rutkieken un sehn as de Schaffner mit Kell un Fleit Signal för de Affohrt geev. Ik wüss dor nich, dat dat vun Bargen no Soltau blots 20 km sünd. För mi is dat ne schöne lange Reis ween. De erste Halt weer in Bleckmar, denn keem Becklingen un wieter güng dat över Wardböhmen, Witzendörp, Lührsbaukel un Bassel no Soltau. Seten hebbt wi up Holtbänk. Ik hebb ne ganze Tiet an` Finster stohn, buten geev dat so veel to sehn. Man kunn de Finster uk rünnerlaten. In Soltau müssen wi ümstiegen, aver nich vun een`n Bahnstieg up den annern. Vun Kleinbahnhoff no den Hauptbahnhoff müssen wi lopen un dat is keen lütten Weg ween. Dorbi is dat uk mol passeert, dat de Bahnbööm an de Wasroar Stroot ünnen wern. Denn müssen wi dörch een Tunnel up de annere Siet vun de Schenen gohn. Wenn de Tog ut Bargen mol to loot ankomen is, sünd we to loot up den Hauptbahnhoff ankamen un hebbt vun den Tog no Fambossel blots noch de roden Lichter vun den letzten Waggon sehn. Us Mudder hett denn bannig schimpt. Aver ik hebb mi freit, denn up den Bahnhoff geev dat veel to kieken, sünnerlich wenn ne Lok nee`t Woter un nee Köhlen kreeg. An`n besten weer`t in Sool, wo een up den neegsten Tog töven kunn. Dor geev dat wat to drinken: gröne un rode Bruus!
Vun Soltau no Fambossel sünd dat ok blots 20 km ween, aver dat güng ok nich so flink, denn de Tog müss vör Fambossel noch in Mittelstenderp, in Jettbrauck und in Derpmark holen. Un denn sünd wi bi us 40 km lange Bahnfohrt meist 2 Stünn ünnerwegens ween. Dat harr aver uk dormit to doon, dat de Töög Packwogen harrn, un dat In- un Utloden hett jümmer ne Tiet duert.
Bi miene Oma bin ik geern ween, aver dat weer ok schön, wenn`t mit den Iesenbahn wedder trüch no Bargen güng. Up den Fambossler Bahnhoff geev dat uk een lütten Sool, wo een up den Tog töven kunn. Een kunn aver uk buten sitten un wat drinken oder een Ies eten. In de Sommertiet hett Oma mi dorför jümmer een poor Gröschen mitgeven. Wenn se us bet an`n Tog bringen wull, müss se een Bahnstiegkoort köpen. Up den Bahnhoff is mi een Iesenbahner opfallen, de müss bi jeden Tog meist 100 m lopen, um de rodwitten Iesenbahnbööm an de Vogteistraat raf un rop to dreihn.
Dat alles weer gistern, jo meist vörgistern. Un wi is dat hüüt? De Bahnhoff in Fambossel süht bet op den Bahnstieg gresig ut. Een Schalter för Fohrkorten to köpen gifft dat al lang nich mehr. De gifft dat blots noch an Automaten buten vör`n Bahnhoff un uk de Bahnbööm goht automootsch raf un rop. Iesenbahner in Uniform sünd up`n Bahnhoff nich mehr to sehn. Männichmol is dor blots een in Zivil. Een Damptog mit Holtbänk kann een villicht mol as Museumstog sehn. De Erixx vun Fambossel bet Soltau höllt blots in Derpmark und bruukt ne Veddelstünn – wenn he löppt. In Soltau hebbt se een smucken Bahnhoff. Den Tunnel ünner de Schenen gifft dat nich mehr. Vun Soltau no Celle över Bargen föhrt blots noch Gütertöög. Jo, veel geiht hüüt flinker un is beter un gaatlicher as gistern (nich blots bi de Iesenbahn). Dat is sachts uk goot or geiht gor nich mehr anners.
Doch ik denk männichmol noch geern an een beten langsomere Tieten (nich blots bi de Iesenbahn).