Hans Stuhlmacher - een besünnern Schoolmester (Hanni Prahm)

Vun Hans Stuhlmacher kam uk de Idee, en oles Buernhuus ut Kolk na Fambossel tau versetten, wo es as Gedänkstätt an de Umsiedlung vun de Dörpers erinnern schall. Dat wör de Bockholtshof, dat öldste Burnhuus ut de Ostheid. As „Hof der Heidmark“ steiht es im Liethwald. Hans Stuhlmacher hät sik vör dat Versetten düchtig insett. 1950 word Hans Stuhlmacher taun Rektor vun de Volksschool in Fambossel beropen.

Un nu mine Erinnerung an een besünnern Schoolmeester: Ik bin 1947 in Fambossel inschschoolt wurn. Wi wörn Deerns un Jungs in de Klass. Av 1954 wör dann Hans Stuhlmacher us Klassenschoolmeester un wi han bi em Deutsch, Geschichte, Erdkunde un Naturkunde. Ik freud mi, dat ik bi usen Rektor nu jeden Dag Ünnericht kreeg. Hans Stuhlmacher wör siet 1950 Rektor an de Volksschool, ik ha him uk öftens in de School sehn, aver ni Ünnericht bi em hat. Hans Stuhlmacher wör eene stattliche Erscheinung. Siene Hoorn wörn silvergrees un jümmer glatt gekämmt. Ohn Antog un wittes Overhemd un Krawatt ha ik em ni sehn. Hans Stuhlmacher wirkt up me as en goodmödigen Grootvadder, he wör tau disse Tied 62 Johr old.

Ik kann mi good besinnen an de ersten Schooldag im April 1954. Hans Stuhlmacher wör pünktlich in de Klass. Wi stahn up un begröten him mit „Guten Morgen Herr Stuhlmacher“. Dann hät he us fründlich begrööt un seggt tau us, wi de Tohopenorbeit mit us wörn schöölen. Vun nu an schöölt jümmer vör Anfang vun Ünnericht tosamen een Karkleed sung worn, dann en kort Beed un achteran is een Volksleed sungen worn. De Stündplan wull he flexibel angahn z.B., wenn Weer god is, verlägt wi Naturkunde na buten in Woold un Feld, dat is praxisnah. Dütsch wör ne wichtig Saak, jede Week givt een Diktat. Vör Geschichte un Erdkunde hät he Böker mitbracht, de blievt im Klassenzimmer, um bi Nachfroag to helpen. Mehrstens schall veeles mündlich vör sik goohn.

He wull‘n uk wat ne‘s inföhrn. Jede Week schall een Stund Plattdütsch övt warn. Dat steiht nich up den Stündenplan, aver vör em is dat wichtig, dat wi de Sprak vun use Heimat to hörn kregen. Lünborg, damals noch Bezirksregierung, is wiet weg un de Schoolrat word nix seggen. Hans Stuhlmacher hät dat sinnig awer övertügend doarstellt.

Wi hebbt denn bit taun End vun use Schooltied de eersten Stünn jümmer bi Hans Stuhlmacher hat. Een wör jümmer gliek, dat Karkenleed, dat Beed un dat Volksleed. De annern Faaks wörn wi ankünnigt flexibel angahn. De Lieth mit de ünnerscheeds Boom, de Böhme mit de Wischen un de veelen Vagels hebbt noog Stoff vör de Faak „Naturkunde“ gäven. Nich to vergeeten dat tohopensöken vun Poggenstohls (Pilzen), de uk glieks putz worn un in eene Leddertasche rinkamen, de Hans Stuhlmacher to hörte. De Poggenstohls wörn dann wohl ne goode Mahlttied bi Stuhlmachers in Huus.

Veel Spoß hät us uk dat Rinnsnuppern vun de Frömdspraak „Plattdütsch“ makt. De Spraak wör us uk begängig, de olleren Lüd hebbt in de Tied in Fambossel un in de Dörpeers umrum noch veel Platt snakt. Dat egenmächtig Hanneln vun Hans Stuhlmacher, us dat Platt neger to bringen, darför bin ik em bit hüüt noch dankbar.

Uk in de annern Faaks wör düchtig wat doon, jümmer no de Art, wi dat de klooge Schoolmeester künn. Hans Stuhlmacher hät daarto bidragen, dat ik een good Fundament ha, as ik mit de School fardig wör un dann mit eene Lehrstell anfungen bünn.

Hans Stuhlmacher hät as Pensioner wieter in Fambossel wahnt, un so hebbt wi us mannichmal dropen. Jümmer giv dat wat to bisnacken, z.B. över Football, dat wör een Hobby vun Hans Stuhlmacher. Wi hebbt dann Platt tohopen snackt. Ick wör bannig trureg as Hans Stuhlmacher am 26. Februar 1962 starven is.

As Pädagoog, Heimatforscher un Kreisheimatpfleger hät Hans Stuhlmacher wiet över de Grens vun Fambossel gresig groot Ansehen hat. As de Stadtrat vun Fambossel wenig Weeks na Hans Stuhlmachers Dood de Straatnaams up‘n „Wiethop“ besluten hät, is en Straat em widmet wurn. Se heet „Hans Stuhlmacher Straße“. So blivt de Erinnerung an een besünnern Schoolmester bestahn.