»Kaiser Wilhelm« in Fambossel (Jürgen Seegers)
En Kaiser hebbt wi in Düütschland nu al lang nich mehr. Kaiser Franz (Beckenbauer) tellt do nich. Over de Appelsort „Kaiser Wilhelm“ de gifft dat noch – uk in Fambossel. Un en Boom mit düsse Appels steiht bi us in Goorn.
Siet 1947 wohnt wi an`n Schlüterbarg, un en Johr achterno hett us Mudder den Boom plant. För us is de oole Appelboom us „Kaiser Wilhelm“. Un wo is de Appelsort to den´n Nomen kommen?
De Schoolmeester un Pomologe Carl Hesselmann (1830 – 1902) ut Bergische Lann hett den Appel 1875 Kaiser Wilhelm I. för ene Smackproov vörleggen laten. Un siene Majestät hett denn huldvuull genehmigt, düssen „wohrhaftig majestätischen Appel“ no em to benennen. Mit ene gerohmte Fotografie un egene Ünnerschrift hett de Kaiser sik bedankt.
De Oornt vun de Appels is Enn September un se köönt bet April genneet warrn. Se hebbt en smacklich Aroma, so en beten no Himbeern. To´n Anfang sünd de Appels noch fast, doch mit de Tiet wart se möör. Dat hebbt de Lüüd in fröhere Tiet geern hatt, wiel jüm ehr Tähn nich so goot wören. Dat Problem bi düsse Appelsort wöör un is, dat de Boom bannig in de Hööchde wasst un dorüm kuum för den Markt interessant is. Dorüm warrt he uk siet de 1950 Johrn in Düütschland nich mehr veel plant. Wi freit us, dat wi usen „Kaiser Wilhelm“ noch hebbt. Wi wüllt jo de Appels uk nich verköpen. Wi wüllt jüm för us beholen or verschenken.
So, un nu noch en beten wat ut de Geschicht von usen oolen Appelboom. Jo, siet 1948 steiht he bi us in Goorn. Wiel he nich so alleen ween schul, hebbt wi mit de Tiet noch annere Obstbööm plant. De „Kaiser“ hett in de Twischentiet all anner överlevt un wi hebbt noplanten müsst, he schull jo nich alleen blieven. To´n Anfang leeg to siene Fööt en groote Goorn blots för Gröönsaken, Beeren un Kantüffel. Dat is so in de eerste Tiet no den Krieg ween. Wi hebbt us mehrstendeels sülvst versorgt.
As een denn wedder up den Markt wat köpen kunn, is ut „Kaisers“ Gröönsakengoorn no un no en Goorn blots to Tier worrn. Achtern Huus, vun´n „ Kaiser Wilhelm“ nich to sehn, plant ik jedet Johr noch en poor Reegen Bohnen un dree, veer Zucchinis. Over uk süs hett sik för usen Appelboom in sienen Ümkring veel ännert. Ut us lütt Huus is en grötteret worrn. Us Mudder, de den Appelboom plant hett, levt al lang nich mehr. Twee vun use groten Kinner wohnt mit us ünner en Dack. Annere Navers hett de „Kaiser“ uk to sehn kregen.
Us „Kaiser Wilhelm“ hett us in all de Johrn mit siene wunnerboren Bleuten un de herrlichen Appels veel Freid mookt. Dorför wullen wi em uk mol sünnerlich ehr`n un us bedanken to`n Bispeel mit ene Geboortsdagsfier. Also 1948 plant, twee – dree Johr Boomschool, dat heet, he warrt düüt Johr 75 Johr oolt. Dat wüllt wi fier´n, wenn de Coronavörschriften dat toloten doot. Twee runne Geboortsdoog hebbt wi in de fröhere Tiet mit Noverslüüd un Frünnen fiert. Wi hebbt dorbi tohopen mit un ünner usen Appelboom veel Spooß hatt. Wat em nich so toseggt hett, dat weer, dat wi em mit 65 Johrn in Rohstand setten wullen. Wi hebbt dat goot mit em meent, over he wull afsluut nixnich dorvun weeten, ofschoonst he ut gesunnheitliche Grünn all lang in Vörrohstand harr gohn kunnt. Villicht woll he, no den´n Motto vun Udo Jürgens eerst mit 66 Johrn richtig losleggen.
Over dat geiht nich, bi usen oolen Appelboom al gor nich. En Barg vun verscheden Krankheiten hett he achter sik. Bi Storm hett he dree, veer grote Äst verlorn, sien Stamm is meist holl, over dat hett he bether utholen. He steiht, un wi wunnert us un freit us bannig. Mag ween, dat dat uk en beten doran liggt, dat wi us as Hobbygorner üm em scheert hebbt so goot as wi dat kunnen. Ne Freid för em sünd seker de veelen Vogels, de sik in siene Twiegen upholen doot. Un dat is uk in de Wintertiet so, denn fleegt se vun em ut no de Fuddersteden in usen Goorn. Leven is jümmer in siene Twiegen mit or ohn Bläder.
Kaiser Wilhelm I., von em hett jo de Appelsort vun us Appelboom ehren Nomen, he is negentig Johr olt worrn. Wenn use „Kaiser Wilhem“ so oolt warrt, hett he noch en poor Johr vör sik. Nu hoopt wi, dat he eerstmal düssen Winter oversteiht, denn wi freit us nu al up siene zoorten rosa-witten Bleuten in`t Fröhjohr un wi wünscht us, dat de Vogels em un us ok mit ehren Gesang wedder veel Freid mookt. Sünnerlich hoopt wi, dat de Immen de Bleuten flietig beseuken doot un wi denn in`n Harvst wedder use Kaiser-Wilhelm-Appels plücken un geneeten köönt.